Het Rariteitenkabinet van Lonn

Van toen en nu Het overvalt me meestal als ik de legende van het spookschip hoor. Als ik in een oud pannenkoekenhuis met houten balkenplafond en flakkerende kaarsen ben. Soms ook als ik wakker word uit een vreemd realistische droom, en wankelend weer voet aan wal zet. Het zijn momenten waarop het verleden over het heden spoelt, waarop de zeventiende eeuw als een golf door de dijken van het heden breekt. Onstuitbaar, razend als sissend en schuimend zeewater, strelend en dan weer geselend, langs de boeg van een grote driemaster, opdoemend uit de schimmige mist van lang vervlogen tijden. Ik sta op het bakdek en kijk omhoog naar een wolkenlucht die in mijn tijd slechts een geschilderde herinnering is, alleen nog recht van bestaan heeft op de doeken van de oude Hollandse meesters. Maar nu! Nu giert de wind weer langs de klapperende zeilen rond de fokkemast. Ze danst met de wapperende vlaggen van patria. Het water vlijt zich tegen de eiken scheepsromp, nu en dan brullend als de rode leeuw...

Acryl op canvas  Dark hours, Dark Ages Witchcraft of thy time   

Opi! Mijn snoet. Mijn grote liefde op wielen. Meer dan zeven jaar was het jij en ik. Je was mijn eerste auto, en op den duur bleken wij onafscheidelijk te zijn. Met jou heb ik leren autorijden, mijn weg in het verkeer vinden, mezelf thuis voelen on the road . Met jou maakte ik kilometers die me nu nog steeds van pas komen. Met jou voelde ik me veilig en ervoer ik voor het eerst dat speciale gevoel van vrijheid – onaantastbaarheid bijna. Waar sommigen van jouw moderne soortgenoten op koude ochtenden dienst weigerden ging jij door. Je was tenslotte een auto met persoonlijkheid, zo eentje als ze tegenwoordig niet meer maken. Je was hoe een auto hoort te zijn: robuust, pruttelend, ronkend en vonkend, dorstig naar olie. Een daadwerkelijke auto, geen computer op wielen. Een voertuig met een bijzonder verhaal bovendien, want je was een tastbare herinnering aan mijn overleden opa. Je was, kortom, niet zomaar een auto. Nee joh! Jij was er eentje met een ziel. Een auto met humor was je ook....

Acryl op canvas, 2017 When fairy-tales go awry

Ontmoeting Een kundig opgezette leeuw trekt mijn aandacht als ik in mijn favoriete winkel ben: de Museumwinkel in Nijmegen. Ik had de koning der dieren weliswaar al eerder gezien door de etalageruit, maar dat was niets vergeleken bij de fascinatie die zich nu van me meester maakt. Op slechts een halve meter afstand van mij zit een leeuw. Het is dichtbij genoeg om hem aan te raken. Dichtbij genoeg om de iets openhangende zwarte bek met krachtige hoektanden te bewonderen. Dichtbij genoeg om de dood in de ogen te kijken. En dat doe ik. Ik word getroffen door een eeuwenoude verbintenis, een vooraf bepaalde verstandhouding die zo gebiedend is dat ik haar klakkeloos accepteer. Twee berustende roofdierogen, een paar wijze, olijfgroene opalen, maken een gevoel in me wakker dat in de moderne Westerse wereld doorgaans begraven ligt onder een gecultiveerde laag. Het is een primair gevoel van angst, ontzag, en een vreemd soort herkenning. Het is zo intens en zo instinctief dat ik er ongemakkelijk ...

Een nieuwe kleur Op een dag vind ik misschien wel een nieuwe kleur uit. Een schakering die niemand zich nu nog voor kan stellen, simpelweg omdat hij nog niet bestaat. Mogelijk kom ik hem per toeval tegen als ik een nieuw schilderij maak, maar waarschijnlijk komt er wat hogere scheikunde bij kijken. Ik zal bijzondere ingrediënten moeten gebruiken, misschien wat poederig sterrenstof, of iets uit het binnenste van de aarde. Als ik een snoepachtig kleurtje wil heb ik de regenboog nodig, voor een donkere kleur moet ik de nacht zien te vangen. Voor een heldere kleur gebruik ik glasscherven, voor een diepe kleur het gerommel van de donder. Ik moet alle ingrediënten in de juiste verhoudingen mengen, en dat komt heel nauw. Daarna dient het brouwsel verhit of gekoeld te worden, afhankelijk van de warmte dan wel koelte van de gewenste tint. Tot slot, na voldoende rijping, zal ik de kleur tot leven moeten brengen. Dat is het moeilijkste. Het is als het aanraken van de tijd. Als het vastpakke...