Acryl en waterverf op canvas, 2017-18 Op een steenworp afstand van de jagershut staat de burcht, waar je nu kunt eten in een zaal die nog immer het verleden ademt. Ik kijk mijn ogen uit. Zware tafels van donker eiken. Een manshoge, massieve schouw recht tegenover me -- kijk, men maakt zojuist het vuur aan. Smetteloos witte servetten en tafelkleden, keurig gesteven. Klassieke gerechten met opvallend veel wild. Rood gebakken hertenbiefstuk, hazenpeper met veenbessen, stoof van parelhoen in rode wijn. Ik zie ook enkele opgezette dieren, waarschijnlijk jachttrofeeën. Hun glazen ogen glanzen vreemd in het gedempte licht van de kroonluchters aan het balkenplafond. Een koningsfazant op een houten voet. Het enorme gewei van een edelhert. Boven de schouw hangt, niet te missen, een zwijnenkop. I k gluur naar de vlezig geplooide nek, de dichte vacht. De langgerekte snuit, uitgerust met verweerde slagtanden. De grove, gulzige, grijnzende bek. Het ene moment kijkt het zwijn guitig de ruimte in...