Overpeinzingen

Gebouwen

Vaak zijn het stoffige oude fabriekshallen of ondergrondse parkeergarages. Soms ook gymzalen na schooltijd. Of oneindige opslagloodsen. Ik ben gefascineerd door dergelijke grote, lege ruimtes. Is het de rust? De geur van koel metaal, van aards beton, linoleum en petroleum?

Of is het het absolute, het autonome? Misschien komt het omdat je in zulke gebouwen niets hoeft behalve er gewoon zijn. Gebouwen als deze staan buiten de tijd. Ze zijn er, en dat is genoeg. Hun vorm is concreet, hun wezen eindeloos abstract.

Misschien is het de leegte zelf, het krachtige minimalistische, en daarmee de kernachtige essentie van dergelijke plekken die me raakt. De leegte is ongedefinieerd en vol mogelijkheden. Ze biedt ruimte aan gedachten, fragmenten, scènes en momenten die mogen maar niet moeten. Het zijn plekken waar ik luister naar ruis, die van mijn dromerige gedachten of die van de verweerde buizen boven mijn hoofd.

Het zijn plekken waar ik ben.